Het dilemma van de loper

Maximale veiligheid wordt vaak geassocieerd met de volledige afwezigheid van risico. Maar is dat echt zo?

Nemen we het voorbeeld van joggen. Tijdens de inspanning wordt het hart zwaarder belast en neemt het cardiovasculaire risico tijdelijk toe. Toch verlaagt regelmatige lichaamsbeweging net het risico op hart- en vaatziekten op lange termijn.

Met andere woorden: elk risico vermijden is niet altijd de veiligste oplossing.

In veiligheid op het werk geldt hetzelfde principe.

Risico en veiligheid zijn geen tegenpolen. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Alle risico’s willen elimineren is niet realistisch en ook niet altijd zinvol. In sommige gevallen kan het zelfs leren, vooruitgang of efficiëntie afremmen.

De echte uitdaging bestaat erin doordachte keuzes te maken:

risico’s identificeren,
ze evalueren,
ze beheersen,
en ze gericht verminderen.

Veiligheid betekent dus niet dat elke blootstelling aan risico moet worden uitgesloten, maar wel dat de juiste omstandigheden worden gecreëerd zodat het risico gekend, begrepen en beheersbaar blijft.

Daar ligt het juiste evenwicht:
het risico begrijpen, het beheren en met vertrouwen vooruitgaan.